بسم الله الرحمن الرحيم
الهم عجل لوليک الفرج
سلام عليکم
بسيجي بودن خيلي قشنگه. آنقدر که آدم دلش نمي خواهد هيچ جا بدون چفيه بسيجي برود. هيجا بدون اخلاق بسيجي برود. هيجا بدون کلام و انتظار بسيجي اش برود.
استادي داريم که بسيجيه. خيلي بسيجي است.
خيلي آقا است.
خدا حفظش کنه. آنقدر خاکي و فروتنه که دوست نداره اسمش برده بشود.
همين اندازه مي گويم که خيلي دلتنگه. دلتنگ آقا. دلتنگ...
طي يک برنامه هايي برايمون به ايميل بسيجمان اين شعر ناب را فرستاد. حيفم آمد بعد از اينهمه خلق زيبايي اينجا نگذارمش. شما هم بخوانيد و دعايش را در حق استاد بفرمائيد.
"وادي السلام عشق"
&چفيه&
چفيه ام کو ؟!
چه کسي بود صدا زد : هيهات !!
عشق من کو ؟!
مهربان مونس شب تا به سحرگاه ام کو؟!
چفيه ي شاهد اشکم به کجاست ؟!
من چرا واماندم ؟!
مأمن اين دل طوفاني بي ساحل کو ؟!
اي سحرگاه ! تو را جان شميم نرگس ، چفيه منتظر صبح کجاست ؟!
تربت کرب و بلا ! تو بگو چفيه ي سجاده چه شد ؟
اي مفاتيح ! بگو همدم ديرينه ي نجوايت کو ؟!
آي مردم ، به خدا مي ميرم !!
مرگ بي چفيه ! خدايا هيهات !!
چفيه ام را به دلم باز دهيد.
عهد ما ، عهد وفا بود و صفا بود و ابد!
گر چه من بد کردم
ولي اي چفيه ! بدان بي تو دلم مي ميرد !!
دست علي يارتون خدا نگهدارتون
[11/3/1387- 12:9 ع] خدايا خواهش ميکنم حال امام خوب شه...
[29/10/1386- 12:20 ص] نجابت دريا
[21/10/1386- 12:6 ص] روضه بازي
[20/8/1386- 10:47 ع] برمي گردم.
[آرشيو شده ها]
:جستجو