أعوذ بالله من نفسي

بسم الله الرحمن الرحيم

دفتر قصه بچه بسيجي باز هم باز شد. يک بسيجي را دعا کنيد تا باز هم بتونه قصه هايش را بخونه. الان هم يک بزرگي امر کرد تا اين دفتر باز بشه. من حقير سراپا تقصير هم اطاعت امر کردم.

دعا کنيد لياقت ماندن و نوشتن توي اين دفتر را داشته باشم.

و من الله التوفيق

يا حق

أعوذ بالله من نفسي

بسم الله الرحمن الرحيم

و نمي دانم چرا بايد از محله هاي فقيرنشين شهر اينگونه عبور مي کردم. آنهم ديروز. بهانه چه بود؟! چه بايد مي فهميدم؟!...

خدايا سينه ام تنگ است...

...

خبر بسيار کوتاه بود. اخبار ساعت ١٢:٣٠ راديو روز ١٣ خرداد ١٣٨٦. گوينده خبر اينطور اعلام کرد:

            " محمد زين العابدين نيز به خيل کاروان شهداي هشت سال دفاع مقدس پيوست. پيکر مطهر شهيد زين العابدين روز چهارشنبه تشيع مي شود..."

همين!

خبر بسيار کوتاه بود. دلگرفته ام خدايا. يعني همه اش همين؟؟؟...

...

گفت مي سوزانمت و سوزاندم.

برايم عشق را معنا کرد. راستي مي داني عشق چيست؟ طعم عشق را چشيده اي؟ تا به حال يک عاشق را ديده اي؟!

ديروز برايم عشق را معنا کرد. و خودش يک عاشق واقعي بود. از سوختن گفت و مرا سوزاند.

و من فهميدم که تا امروز معني عشق را نمي دانستم و شايد هنوز هم.

و من فهميدم که هنوز عاشق نشده ام و شايد هرگز هم.

و من فهميدم که عاشقي دلسوخته بوده است و شايد هنوز هم.

و من فهميدم که...

و حالا شانه هايي که رفته بودم تا از بار تهي کنم، سنگين تر از قبل شده. و آتش برايم داغ تر. واي بر من اگر چونان قبل بمانم و تغيير نکنم. آنگاهست که مرا مرگم باد.

و خدايا از تو طلب عفو مي کنم. مرا شهيد بميران و مرا مگذار و فرصت مده تا به خفت و ذلت بميرم.

آشفته ام!

پريشانم!

و سينه ام از بغضي که نمي دانمش تنگ است! خدايا فرصت مردنم مده و مرا تنها براي شهادت بخواه.

بر من مباد که کليشه دنيا شوم و ياس کبود را يادم رود...

اين سينه محفل سوختن است. خدايا مرا در عشق به خودت بسوزان...

أعوذبالله من نفسي

بسم الله الرحمن الرحيم

سلام عليکم

نمي دانم از چي بنويسم و از کجا و چطوري. بغض تنگي روي گلويم نشسته. اونقدر سنگينه که راه نفس را به رويم بسته. راستي  من کي هستم که نفس بخواهم بکشم. من کي ام؟ من کي ام که اينطور ويران و سر گشته ام. من کي ام؟

من کي ام؟ عبد ز پا افتاده اي
من کي ام؟ عمر خود از کف داده اي
من کي ام؟ درمانده اي مست غرور
من کي ام؟ جامانده اي از راه دور
من کي ام؟ عبدي جسور و خيره سر
من کي ام؟ بي خانماني در به در
من کي ام؟ کاسه به دستي تشنه لب
من کي ام؟ کهنه گداي نيمه شب
من کي ام؟ بيگانه اي دير آشنا
من کي ام؟ ديوانه اي عاقل نما...

خدايا من هر کسي که هستم ، مخلوق تو ام. و غير از خالق چه کسي به مخلوق محبت داره. خدايامن کمترين هستم و تو پروردگار عالم هستي.

خدايا به من رحم کن که من نمي دانم که کيستم اما مي دانم که تو کريمي و بزرگوار. تو بخشنده اي و رئوف. تو رحماني و رحيم. خدايا تو غالبي و من مغلوب. به اين مغلوب کمترين ترحم کن.

يا ارحم الراحمين.

با آنکه در سايه نشسته بود، هر از چند گاهي آهي مي کشيد و از گرماي هوا گله مي کرد. عينک دودي اش را تکاني مي‏داد و با بادبزن چوبي‏اش کمي خودش را باد مي‏زد. از زير روسري اش گل سر قرمزش پيدا بود. روسري که نه پشت سرش را پوشانده بود نه جلوي سرش را!!
پيراهني به تن داشت شبيه مانتو و سر تا پا سفيدپوش بود. ...
به ايستگاه رسيدم و بايد پياده مي شدم. مقنعه ام را جلوتر کشيدم . چادرم را مرتب کردم و پياده شدم.
آفتاب مي تابيد و چه شيرين مي تابيد .
مي داني گرماي دوزخ به خنکاي معصيت نمي ارزد!!
                                                                    مهديه صالحي

يلدا گناه کردن من و تو؟!

اگر نظري داريد روي نوشته کليک کنيد....

يک روزي روزگاري
دو تا بچه بسيجي
نمي دونم کجا بود
تو فکه يا دو عيجي

تو فاو يا شلمچه
تو کرخه يا موسيان
مهران يا دهلران
تو تنگه ي حاجيان

تو اون گلوله بارون
کنار هم نشستند
دست توي دست هم
با هم جناق شکستند

با هم قرار گذاشتند
قدر هم را بدونن
براي دين بميرن
براي دين بمونن

با هم قرار گذاشتن
که توي زندگيشون
رفيق باشن وليکن
اگر يک روز يکيشون

پريد و از قفس رفت
اون يکي کم نياره

به پاي اين قرارداد
زندگيشو بذاره

سالها گذشت و اما
بسيجي هاي باهوش
نمي ذاشتن که اون عهد
هرگز بشه فراموش

يک روز يکي از اون دو
يک مهر به اون يکي داد
اون يکي با زرنگي
مهر گرفت و گفت: (( ياد ))

روز ديگه اون يکي
رفت و شقايقي چيد
برد و داد به رفيقش
صورت اونو بوسيد

گل رو گرفت و گفتش:
(( بسيجي دست مريزاد ))
قربون دستت داداش
گل رو گرفت و گفت: (( ياد ))

عکسهاي يادگاري
جورابهاي مردونه
سربند هاي رنگارنگ
انگشتري و شونه

اين ميداد به اون يکي
اون يکي به اين مي داد
ولي هر کي مي گرفت
مي خنديد و مي گفت: (( ياد ))

هي روز ها و هفته ها
از پي هم گذشتند
تا که يک روز صدايي
اينطور پيچيد توي دشت

يکي نعره مي کشيد:
(( عراقي ها اومدن
ماسکهاتون بذارين
که شيميايي زدن))

از اون دو تا يکيشون
در صندوقو گشود
ماسک خودش بود ولي
ماسک رفيقش نبود

دستش را برد تو صندوق
ماسک گازشو برداشت
پريد, روي صورت
دوست قديمي گذاشت

همسنگر قديمش
دست اونو گرفتش
هل داد به سمت خودش
نعره کشيد و گفتش:

(( چرا مي خواي ماسکتو
رو صورتم بذاري
بذار که من بپرم
تو دو تا دختر داري))

ولي اون اينجوري گفت:
(( تو را به جان امام
حرف منو قبول کن
نگو ماسک رو نمي خوام))

زد زير گريه و گفت:
اسم امام نبر
ماسکو رو صورت بذار
آبرو ما رو بخر

زد زير گوشش و گفت:
کشکي قسم نخوردم
بچه چرا حاليت نيست؟
اسم امام رو بردم

اون يکي با گريه گفت:
فقط براي امام!
ولي بدون بعد تو
زندگي رو نمي خوام!

ماسکو رفيقش گرفت
گاز توي سنگر اومد
وقتي مي خواست بپره
رفيقشو بغل زد

لحظه هاي اخرين
وقتتي مي رفتش از هوش
خنديد و گفت: برادر
(( يادم تو را فراموش))

آهاي آهاي برادر
گوش بده با تو هستم
يادت مياد يه روزي
باهات جناق شکستم

تويي که روزمرگيت
توي خونه نشونده
تويي که بعد چند سال
هيچي يادت نمونده

عکسهاي يادگاري
جورابهاي مردونه
سربند هاي رنگارنگ
انگشتري و شونه

هر چي رو بهت ميدم
روي زمين ميندازي
ميگي همه اش دروغ بود
(( ياد )) نمي گي, مي بازي

بسم الله الرحمن الرحيم

الهم عجل لوليک الفرج

سلام عليکم

بسيجي بودن خيلي قشنگه. آنقدر که آدم دلش نمي خواهد هيچ جا بدون چفيه بسيجي برود. هيجا بدون اخلاق بسيجي برود. هيجا بدون کلام و انتظار بسيجي اش برود.

استادي داريم که بسيجيه. خيلي بسيجي است.

خيلي آقا است.

خدا حفظش کنه. آنقدر خاکي و فروتنه که دوست نداره اسمش برده بشود.

همين اندازه مي گويم که خيلي دلتنگه. دلتنگ آقا. دلتنگ...

طي يک برنامه هايي برايمون به ايميل بسيجمان اين شعر ناب را فرستاد. حيفم آمد بعد از اينهمه خلق زيبايي اينجا نگذارمش. شما هم بخوانيد و دعايش را در حق استاد بفرمائيد.

"وادي السلام عشق"

&چفيه&

چفيه ام کو ؟!

چه کسي بود صدا زد : هيهات !!

عشق من کو ؟!

مهربان مونس شب تا به سحرگاه ام کو؟!

چفيه ي شاهد اشکم به کجاست ؟!

من چرا واماندم ؟!

مأمن اين دل طوفاني بي ساحل کو ؟!

اي سحرگاه ! تو را جان شميم نرگس ، چفيه منتظر صبح کجاست ؟!

تربت کرب و بلا ! تو بگو چفيه ي سجاده چه شد ؟

اي مفاتيح ! بگو همدم ديرينه ي نجوايت کو ؟!

آي مردم ، به خدا مي ميرم !!

مرگ بي چفيه ! خدايا هيهات !!

چفيه ام را به دلم باز دهيد.

عهد ما ، عهد وفا بود و صفا بود و ابد!

گر چه من بد کردم

ولي اي چفيه ! بدان بي تو دلم مي ميرد !!

دست علي يارتون خدا نگهدارتون

بسم الله الرحمن الرحيم

اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِيِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي کُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

 سلام عليکم.

طاعات و عبادات قبول درگاه حق. براي شروع دو هفته فکر کردم. آخرش به اين نتيجه رسيدم که ديگه بايد شروع کنم.  براي همين از اصل مطلب شروع مي کنم.يک سوال دارم که بايد با هم حلش کنيم. انشاء الله

جواب بدهيد ممنون مي شوم. خوب تعجب نداره. سواله ديگه. پيش مي آيد...